Hele beroepsgroepen in Nederland moeten zich verantwoorden, artsen bij de inspectie Volksgezondheid, advocaten kennen een tuchtprocedure, net als notarissen en journalisten. Maar hoe zit dat nu met onze rechtelijke macht? Rechters hebben geen tuchtrecht en worden bijna nooit ontslagen en blijven ondanks vele blunders, tot aan het einde van hun levensdagen rechter. De rechtelijke macht in Nederland doet aan "onfeilbaarheid".
De vraag rijst hoelang rechters zich nog kunnen en mogen koesteren in deze comfortabele positie. Steeds vaker wordt aangetoond dat de rechtelijke macht blundert en onschuldige burgers tot jarenlange gevangenisstraffen worden veroordeeld. Recente voorbeelden zijn de Puttense moordzaak en de Schiedammer parkmoord, maar laten we vooral de zaak van marnier Erik O. niet vergeten. Natuurlijk zijn er nog veel meer voorbeelden van rechtelijke dwalingen.
Het Openbaar Ministerie verzuimt steeds vaker gedegen onderzoek, waarbij onschuldigen tot "dader" worden. Rechters zijn zeker niet onfeilbaar en naarmate er steeds meer dwalingen en blunders aan het licht komen, zullen zij zich hopelijk bewust worden van hun fouten. In deze ontstane situatie zullen daarom ook steeds meer fouten aan het licht komen.
De Universiteiten Maastricht en Utrecht zijn sinds enige tijd een grootschalig onderzoek begonnen naar rechtelijke dwalingen. De uitkomsten van deze onderzoeken laten zich voorspellen. De werkdruk is te hoog: misschien wel een reëel punt, maar toch! In ons buurland Duitsland is na recent onderzoek gebleken dat per hoofd van de bevolking tweemaal zoveel rechters zijn. Zelfs de Hoge Raad heeft onlangs alarm geslagen. De te hoge werkdruk bij onze rechtbanken zou leiden tot slordigheden en fouten. Bovendien voelen rechters een te zware druk vanuit de maatschappij, zeker als het gaat om een ernstig misdrijf.
Toch vraag ik mij af of de huidige journalisten wel kritisch genoeg zijn als het gaat om justitiële dwalingen en rechtelijk geblunder. Of gedragen wij ons als papagaaien? Journalisten dienen als een bok op de haverkist te blijven zitten om dwalingen en blunders in de openbaarheid te brengen. Natuurlijk is het al moeilijk genoeg om alles te kunnen checken, zodat we als journalisten geen " onwaarheden of pulp" brengen naar lezers.
Persofficieren zijn bepaald niet spraakzaam - altijd in het belang van het onderzoek - en aan giswerk heeft de lezer weinig.
Ook het gedrag en de uitspraken van onze Jonkheer de Wijkerslooth dragen bepaalt niet bij tot vertrouwen die burgers dienen te hebben in justitie en de rechtelijke macht.
Laten we ook het "broddelwerk" van onze politie niet vergeten. Rechercheurs blunderen in hun onderzoeken. Hierover kun je al geen column meer schrijven, dat zal na alle kritiek vanuit de maatschappij eerder leiden tot een behoorlijk boekwerk. Ook zijn de persvoorlichters niet gekwalificeerd voor hun taak en nauwelijks in staat op vragen van journalisten duidelijke antwoorden betreffende onderzoeken te geven. Hier heerst de "draaikonterij" hoogtij. Het gehele justitiële apparaat ziet journalisten als "ongedierte" of zij worden betiteld als linkse rakkers. Een bedenkelijke redenering!
Hoogste tijd dat de rechtelijke macht, inclusief justitie onder aanvoering van "Donn(d)er(s)" en Super PG de Wijkerslooth eens kritisch kijken naar hun prestaties - niet achter gesloten deuren - maar in alle openheid. Dan pas zullen we weten hoeveel rechtelijke dwalingen en blunders nog boven water komen, en zullen rechters vroeg of laat aan hun eigen onkunde moeten geloven.
Aller hoogste tijd voor een lekenrechtbank, vindt u ook niet?
© Maydana 15 april 2005
Geen opmerkingen:
Een reactie posten